Trainingsevent

Vorig weekend wilde ik jullie eigenlijk al verblijden met een nieuw weblog berichtje. Maar ik was zo moe van het vroege opstaan! 5 uur 's ochtends m'n bed uit is tijdens optreden-dagen meer regel dan uitzondering. Vandaar dat het energiepijl een beetje gedaalt was. Daarbij kwam ook nog het YFC-trainingsevent, waar we als switchers moesten helpen met de catering en vele andere hand en span diensten. Het was erg gezellig maar zeer vermoeiend. Om 5:30 ging die ochtend mijn wekker en om 24:00 lag ik eindelijk weer in mijn bedje. Op het event zelf zijn we bezig geweest van een uur of 7:30 tot 23:00. De uitdrukking moe maar voldaan krijgt zo wel een nieuwe lading:)

Deze week moest ik spelen in Grootegast, Uithoorn en 's Gravezande. In Grootegast heb ik mijn ergste les ooit beleeft en in 's Gravezande mijn meest hilarische talkshow. Wat die ergste les betreft.. Als je mensen confronteerd met waar ze mee bezig zijn gaan ze nog wel eens tegen sputteren en dat heb ik nu ervaren. En toch ondanks de huilbuien van vele jongeren in die klas en ondanks de koppigheid van de pestkoppen was het een bijzondere ervaring. Ik weet dat ons stuk hier wat heeft losgemaakt en ik hoop dat dat de situatie in die klas ten goede komt.

Volgende week spelen we in Landgraaf en Hoogeveen. Ik heb er weer zin in. De week erop is het voor vele scholen herfstvakantie, wij krijgen dan een eigen trainingsweek. Dus even een weekje niet optreden en lesgeven maar genieten van wat we aangeboden krijgen. Maar dat duurt nog even.

2 voorvallen

Afgelopen vrijdag moest team blue optreden in Oss. Het was een goeie dag met leuke optredens en leuke klassen om les aan te geven. Deze dag waren er 2 voorvallen die ik met jullie zal delen. Ze hebben niks met optreden te maken, maar daar blijkt maar weer uit dat het leven van een acteur niet alleen uit podia bestaat ;)

Om een uur of 18:00 was ik na een lange dag (om 4:45 ging mijn wekker) weer op mijn kamertje in Doorn. Te moe om nog te koken heb ik mijn kamer opgruimd en ben ik samen met J richting huis gereisd. Het was 19:15 toen wij weg gingen bij Bartimeus. We liepen met 2 zware tassen vol boeken en was naar het busstation. Opeens bedacht ik mij dat het weleens zo zou kunnen zijn dat de bus waar wij naar opweg waren helemaal niet reed vanwege wegwerkzaamheden. Ongeveer een uur eerder was N ook naar de bus gelopen dus ik belde hem op om te vragen welke bus hij had genomen. Hij bleek de bus gepakt te hebben die vertrekt vanaf de andere kant van het Bartimeus terrein. Ok. Het Bartimeus terrein is groot, maar J en ik wilde graag naar huis dus wij zetten het op een lopen om die bus toch nog te halen. En jawel! We waren optijd bij het station. De bus zou om 42 over heel vertrekken. Helaas... De laatste bus vanaf dat station was een uur geleden voorbij gereden. Tsja daar stonden we dan. 5 kilometer lopen met die 2 zware tassen naar de trein was geen optie vonden wij. Dus dan maar liften. Het viel mij op dat eigenlijk iedereen gewoon doorrijdt als er twee verregende meiden langs de kant van de weg staan. We waren alweer overgestoken om terug naar onze kamertjes te lopen toen er nog een auto aankwam. Goed, nog één keer dan. JA!! Hij stopt!. Of liever gezegd zei stopt. Een mevrouw stapt uit en nodigt ons uit voor een ritje naar het station. Mevrouw we zijn u heeel dankbaar. Na een veilige rit en een interessant gesprek over buissnes, vrouwen, allochtonen en kunstenaars waren wij op het station. Om mijn dank voor deze lieve ondernemende vrouw (die zelf ook veel gelift heeft vroeger) wil ik jullie aanraden om over ongeveer een week eens te kijken op de site van Divers Advies (ff googlen) die dan de lucht in gaat. Dit is een kersvers advies bureau wat deze vrouw met een surinaamse vriendin uit de media heeft opgezet. Ze gaan ervoor om de kracht van vrouwen, allochtonen, kunstenaars en jongeren te bundelen en in te zetten in het bedrijfsleven. Dus zoek je nog een interessante job, misschien is dit wel wat.

Het andere voorval was in de trein opweg naar mijn ouders. Ik haalde even de dopjes van mijn Ipod uit mijn oren omdat mijn OV gecontroleerd moest worden. Het was nog niet eens een minuut maar ik ving een paar flarden op uit een interessant gesprek: "...Ja die 'man' uit de media die zegt echt dingen die nergens op slaan...en hij heeft nog flaporen ook. Ja echt het ziet er niet uit..." Ik stopte de dopjes weer in mijn oren en dacht na over wat ik zojuist gehoord had. Een paar uur eerder had ik nog aan een klas staat vertellen dat er geen reden is om iemand te pesten. Ook niet als deze er anders uit ziet. En nu was er een man in de trein die een mediapersoon ongeloofwaardig vind vanwege zijn flaporen.. tsja..

Tour-addict

Het spits is eraf! de eerste 3 optredens zitten erop.
We hebben deze week gespeeld in Amsterdam en Nijkerk en het was geweldig. Ik heb ervaren dat ik het werkelijk heerlijk vind om op een podium te staan. Mijn Nathalie-bitch rol is geweldig om te spelen. Tijdens de talk- show word ik zo uitgejoeld! They hate her! En dat is de bedoeling. Als we weer gewoon onszelf zijn wordt er regelmatig aan andere teamleden gevraagd of ik in het echt ook zo ben.. hmmm oordeel zelf maar ;)

Het lesgeven vond ik spannend, maar is ook heel leuk. Tijdens zo'n les wordt de theorie van achter pesten behandeld aan de hand van het stuk wat we spelen een aan de hand van een aantal oefeningen. Het is tof om te zien dat leerlingen soms echt stukjes van je les meenemen en dat ze er iets aan hebben. Amsterdam vond ik het leukste. Wat een pracht kinderen. Ze reageren overal op en gaan helemaal op in wat ze doen. Ze genieten gewoon en dat is mooi om te zien.

Volgende week en de week daarop spelen we in:
Leusden (woe en donderdag)
Oss (vrij)
Rotterdam (woe)
Culemborg (do)
Rijnsburg (vrij)

Ik heb er zin in, maar nu eerst lekker weekend..zondag brakdag!!!!!!!

citaat

Ik citeer uit de reactie van mijn moeder op mijn vorige blog:

"Wist je trouwens dat je bevordert bent tot tropische storm (opvolger van Gustav). Wel zonder slot-H. "

Nou is dat niet ontzettend hip ;)

Zondag brakdag

Ik denk dat ik de zondag dit jaar maar ga beschouwen als mijn persoonlijk brakdag! Ja ik ben een beetje gaar. Maar dat is misschien ook niet zo'n wonder na twee intensieve eerste switchweken! Ja u leest het goed, switch is officieel begonnen :) en het is fijn om een heuse switcher te zijn.

Enkele indrukken.
Week 1:

• introductie. wie is wie in je switchjaar! kennismaking doormiddel van je eigen sleutelbos. Switch bestaat dit jaar uit 7 staffers en 10 switchers..:)
• I'm blue jabadie jabada...teamverdeling, team red en team blue. Ik zit dit jaar in team blue met nog vier anderen, mijn andere vijf medeswitchers vormen samen team red. Met je team repeteer je en treed je op .
• Op kamers bij Bartimeus. Nee ik ben niet opeens verblind door alle indrukken. YFC heeft kamers voor ons kunnen regelen bij Bartimeus. Dus dit jaar heb ik mijn eigen kamer in de personeelsflat van Bartimeus.
• Eerste lezing van het script. Ons eerste stuk 'survivors' gaat over pesten, we spelen dit stuk ongeveer 50 keer en eh.. I'm the bitch this year.
• repeteren, heel veel repeteren.
• Switch bestaat niet alleen uit optreden, daarom is er ook nog wat verdieping en verbreding in de avonduurtjes. De eerste avond ging over verwachtingen en op je bek gaan...
• Het avondprogramma bestaat vooral uit voorbereiding op de lessen die we gaan geven op de scholen waar we gaan optreden. De eerste avond ging over je eigen ervaringen met pesten.
• Tsja wat kom je in zo'n eerste week nog meer tegen: eten koken, de supermarkt onveilig maken, wennen aan je nieuwe kamer, wennen aan elkaar, veel lol hebben met elkaar, geen koelkast hebben en ook geen vriezer, anderhalf uur op de bus wachten etc.

Week 2:

• Kennismaking met de andere diaconale medewerkers. Switch was al een weekje bezig, maar er zijn nog meer dia's. De verschillende afdelingen zijn: ICT, kerkenwerk, kantoor en beheer (misschien ben ik er nog een vergeten). Leuke mensen. We zullen vanaf 15 september elke maandag met elkaar naar school gaan.
• Onze eigen technicus! Zonder licht en geluid zijn we nergens, dus om ons team compleet te maken hebben we deze week kennisgemaakt met onze TJ van dit jaar ;).
• Kennismaking met de technicus gaat niet zonder kennis te maken met de techniek. XLR kabels, homokabels, jack-uitgang, multikabels, belt-packs.. eh ja, vind ik ook!
• eerste stafkijk moment (was misschien ook wel vorige week) de staf komt dan kijken wat de regisseur er van gemaakt heeft
• spelen met licht en geluid. dat maakt het al weer een stuk leuker!
• generale repetities. laatste keer spelen voor alleen de staf. Staf kijkt of het stuk ok is om op school te laten zien.
• avondprogramma's: de theorie over pesten. Bob van der Meer heeft er wel goed over nagedacht. De les zelf, maar we kregen al gelijk te horen dat je het meeste leert voor de klas zelf!
• make-up. van toneellicht word je bleek, dus moet je een pannekoek op je hoofd en rode lippestift.
• try-out! Eindelijk:) team blue en red mogen na twee weken repeteren elkaars stuk bekijken. Super leuk om te zien hoe anders hetzelfde stuk kan zijn.
• Naar paps en mams. Hoe heerlijk kan het zijn om even niks te hoeven en geen eigen eten te koken.

Volgende week gaan we voor het eerst optreden op school. Ik ben heel erg benieuwd en heb er erg veel zin in.

Switch is leuk, vermoeiend, uitdagend en leerzaam. Dat wordt wel wat dit jaar!

NYC #3

Hallo lieve mensen!

Moeheid en gebrek aan tijd spelen ons een beetje parten wat betreft het dagelijks publiceren van een nieuw berichtje! Maar hier zijn we dan toch nog even op de een na laatste dag van ons tripje.

We hebben onwijs veel gedaan, onwijs genoten, allerlei mooie, gezellige, beroerde, gekke, dure en leuke plekjes gezien hier in New York.

uhm, wat hebben we allemaal ook alweer gedaan?!
- STOMP
- wicked
- MoMA (museum of modern art...Salvador Dali... wat een vent)
- apple in the big apple! (jaja ze hebben hier een heuse apple store, wauwi! Als je apple fan bent dan ben je gelijk verkocht. En echt Amerikaans, je staat in de rij om de winkel binnen te kunnen...)
- empire state building
- greenwich village
- china town
- sylvia's

En nog meer dingen die ik zo snel niet meer kan bedenken.

Dinsdag avond was STOMP! aaaaaah wat was dat geweldig, nog ff snel op het laatste moment geboekt. Als je van drummen houd moet je ze absoluut een keer gezien hebbem. Stomp is een groep percussionisten die werkelijk alles gebruikt om ritme mee te maken. Van bezems tot lucifer doosjes en van kranten tot wasbakken. Wauw wat kunnen die gasten spelen zeg, met hun hele wezen staan ze daar de drummen alsof hun leven dr vanafhangt. Kippevel gewoon! Zo strak en zo af! Ook de entourage was super. Ergens in een vergeten achterbuurt (geen Broadway dit keer) in een klein muf theater gingen ze tekeer. Veel te grote oversized broeken en gescheurde t-shirts. Verkeerborden, pannen, bezems, ijzeren staven (en nog meer) hingen aan de muren... Heerlijk gewoon.

Woensdagavond was weer van een heel ander kaliber. Dit keer wel Broadway. In Het Gershwin Theatre, het grootste theater hier op broadway, hebben we gekeken naar de musical Wicked, een vrij nieuwe productie hier. Alweer een heerlijke show, vanaf het moment dat je de drempel van het theater overstapt tot het moment dat de gordijnen weer dicht gaan kun je genieten. Alles is groot, alles is mooi. Wat een industrie gaat er schuil achter zo'n show. Geweldige kostuums en decors. Een en al gelegenheid voor merchandise voor, na en tijdens de show. En natuurlijk gewoon het stuk zelf, de spelers, de muziek, het verhaal. Echt entertainment overgoten met een mega amerikaanse Broadway saus:)

Naast shows is het in NYC ook gewoon leuk om alleen al over straat te lopen. Van gebied tot gebied veranderd het straatbeeld. Meestal reizen mijn papa en ik met de Metro, je ziet dan niet waar je allemaal doorheen gaat voordat je op de plaats van bestemming bent. Dat heeft wel een leuk effect. Times Square, waar ons hotel staat, is een en al drukte en reclame en alleen maar hoogbouw, je kan gewoon niet ver kijken omdat er dan alweer een wolkenkrabber voor je neus staat. Maar kom je dan bijv. in de Harlem, dan is het straatbeeld alweer veel rustiger, veel bredere wegen, zelf bomen langs de weg en voornamelijk laagbouw. Haha serieus, als je Times Square gewent bent is het een zegen om in Harlem rond te lopen.. (Harlem is zeg maar de zwarte buurt van NYC, waar de black gospel vandaan komt enzo... aaaah wauw wat een geweldige mensen zijn dat zeg, zoveel warmte en zoveel liefde!)

Over het algemeen zijn Amerikanen trouwens heel beleefd en vriendelijk.. en niet asociaal zoals het stereotype zegt. Al een paar keer kwamen Amerikanen ons helpen toen we stonden te klooien met onze subwaymap. Ook zegt iedereen sorry als ze tegen je opbotsen en netjes op je beurt wachten is ook de normaalste zaak van de wereld hier. Dat soort normen zou je niet verwachten in zo'n mega stad, maar het is hier normaal. Misschien dat dat zo'n grote stad nog enigzins leefbaar houdt.

Ik zou nog zoveel meer kunnen vertellen, maar ik heb nog maar een minuutje de tijd. Ik denk dat jullie de rest van de verhalen thuis wel weer horen. Jaja, bijna gaan we weer vliegen. Ik ga t hier wel missen, de drukte en de levendigheid. Hoewel de rust van het kleine Nederland ook wel weer erg aanlokkelijk is!!

Geniet van de rust :) het is een zegen!

Heel veel liefs
Han + Pap (die braaf in de lobby op onze transfer booking

NYC #2

Hey lieve mensen!

Hier weer een berichtje vanuit the ' Big Apple'.

Uiteraard moeten mensen in New York ook ontbijten. Het is voor sommige wel gebruikelijk om dat buitenshuis te doen. Zo gingen papa en ik vandaag ook 'uit' ontbijten. Cornflakes met een broodje:) klinkt toch goed! Na een koffie en een cappuchino wilden we weer richting hotel lopen.. maar toen brak de hemel open! ZO heej! Het kan hier donderen en bliksemen, niet normaal. Tsja en hoe kan je daar beter op inspelen dan door paraplu's te gaan verkopen.. Haha dus wij stonden nog geen seconde buiten of er kwam een vriendelijke Amerikaan in onze behoefte voorzien door ons een veel te dure paraplu aan te smeren.

Uiteindelijk waren we van de 500 m lopen naar ons hotel onder deze te kleine paraplu nog zeik nat, maar goed zo'n donder en bliksem bui heeft ook wel weer wat zo in hartje New York.

Ondanks de regen blijft er in NYC genoeg te doen. Vevroegd shoppen dan maar. Gisteravond tijdens de Night Bus Tour zijn we langs MACY's gereden. Dit is het grootste warenhuis in NYC en telt 8 verdiepingen. Hier hebben we een hele middag rondgehangen en uiteraard zitten er zelfs in dit warenhuis 3 Starbucks koffieshops, dus daar hebben we ook nog even van genoten.

Hierna zijn we met de metro naar Lower Manhattan gegaan. Wat een verademing is dat zeg! Even geen wolkenkrabbers om je heen maar een uitzicht over de haven en de New York Skyline waar je u tegen zegt. Hier hebben we met de New York Water Taxi een tocht gemaakt over de Hudson River. Dat is echt heel erg mooi. We voeren langs Liberty Island, waar de Statue of Liberty staat en langs Ellis Island. Verder hebben we genoten van mooie uitzichten op Brooklyn, New Jersey en Manhattan. ooooh en die bruggen die je altijd in die films ziet.. die zijn dus echt he:) The Brooklyn Bridge, The Manhattan Bridge en nog een waarvan ik de naam vergeten ben.

Al die bruggen zijn nodig om het eiland Manhattan te verbinden met het vaste land (the Bronx en Queens) en andere eilanden (Brooklyn en New Jersey bijv). Papa en ik zijn tot de conclusie gekomen dat Amerikanen hebben geprobeert om 'alles' op een eiland te proppen. Nja het is ze wel gelukt, het resultaat is dat je tussen meters, meters, meters hoge gebouwen doorloopt en dat elke vierkante meter die geen weg is wordt ingevuld door ' gebouw'.

Hier en daar is er een park aangelegd, dat is een verademing voor de stad. Je ziet hier dan ook ontzettend veel mensen hardlopen, skaten, fietsen of wandelen.. en zelfs gymnastieken op bankjes:).

Papa en ik hebben heerlijk italiaans gegeten in een van die parken aan het water met uitzicht op ' haar' (statue of liberty) waarbij de Skyline paars en roze kleurde tijdens de schemering:)

Het blijft nog steeds een beetje onwerkelijk om zomaar rond te lopen op broadway en al die andere bekende plekken.. maar het is ongeloofelijk gaaf!

We genieten nog even verder!

Heel veel liefs
Pap + Han