zucht
Je bent twee seconden online, mensen schieten je aan, je zegt niets maar hele verhalen komen eruit. Verhalen van vermoeide mensen, verhalen van verdrietige mensen, verhalen van boze mensen en verhalen van mensen die zo hard op zoek zijn naar een stukje warmte en geborgenheid...
Soms doet dat mij zuchten..waarom toch? Zoveel mensen zijn ten diepste op zoek naar hetzelfde en toch lopen we met zijn alle keihard rond te dolen. Op zoek naar elkaar, op zoek naar God, op zoek naar liefde, op zoek naar bevestiging. Hetzelfde doel en toch maken we het elkaar soms zo moeilijk..zovaak ben ik koud en egoïstisch naar mijn lieve broeders en zusters toe..Waarom? Geen idee, misschien teveel met mijn eigen zorgen bezig, te weinig zin om een ander ff een hart onder de riem te steken, te moe, te futloos...
Hoop, wat is dat eigenlijk?? als mensen de hoop opgeven, geven ze de moed op en kappen ze met het zich in te spannen om te leven. kennelijk is hoop een bepaalde kracht die maakt dat je ergens voor wil gaan, een gedachte of stuk vertrouwen wat maakt dat je een doel hebt om voor te leven. Zonder doel is het leven zinloos en geven mensen op, dus zonder hoop geen leven?
Wat zou het dan vet zijn als we elkaar hoop kunnen geven..wat zou het mooi zijn als we de hoop die uit deze wereld lijkt te glippen op ons niveau weer terug kunnen brengen. een glimpje licht in de duisternis, een sprankeling leven in een pijnlijke wereld. een zonnestraal op een ijskoude winterdag..
Is dat een nieuw doel? Een nieuwe hoop? Ik weet t niet..wat ik wel weet..deze wereld verlangt naar hoop, nieuwe kracht, nieuwe moed een nieuw doel..en wat ik ook weet is dat wij een de wereld een hoop te bieden hebben die alle andere verwachtingen, maar ook teleurstellingen overschrijdt.....
(btw; grappig hoe een door het schrijven van een log heen tot nieuwe ideeën komt, misschien wel tot een stukje nieuwe hoop.....)
